حفره ای در دلم

هر روز خالی تر می شود

خود را در آیینه نمی بینم

از چشمانم شرم می کنم ..

سرزنش می کنم دلم را

تا فراسوی تنهایی رفته ام

به تو نزدیک می شوم

به چشمانت التماس می کنم

کاش در آغوشم بگیری ...

به لبخندی کفایت می کنی ..

رو به زوال می روم

خدا تو خود می دانی ...

بغضی هولناک

دلم را می خراشد ..

تنهایم ..

خدایا  !

کمکم کن ...

دشنه در قلبم می رود

با دستان خود

دلم را پاره پاره می کنم .

تو در انتهای راه

منتظر...

دیوارها سر به فلک

سر بروی شانه هایت

در خیال می گذارم

آنقدر اشک می ریزم که تمام شوم

چقدر نوازش دستانت را دوست دارم ...

دلم تنگ است

دلم از همه گرفته

کاش قلبی نبود

که تنها برای تو بتپد ...

می نوشم آنقدر

که همه جا سیاه شود

هیچ کس نباشد

و آن دورها

تنها تو باشی ...

می دانمت

برای نگاه زلالت

می میرم

برای آن پیشانی سوزانت

یخ می شوم

ذوب خواهم شد

روی گونه تبدارت

و عشق

یعنی ....